آینه ها را کناری بگذار
زیبایی ام را باور نکن
پی چهره من بگرد
زشتی ام را پیدا کن
آن کودک چروکیده غمگین را
که چیزی اضافی بود بر زمین
کسی او را نمی خواست
آن کودک وحشی را
آینه ها را کناری بگذار
باری از زمین بردار
شاید کودکی ام باشد
مانده بر سر راه
آینه است چشمانش
نگاه کن در آن
پ.ن:پی نوشتم نمیاد!